Ah'lar Ağacı..

Didem Madak..13'ünde annesini kaybedip,3'ünde bir küçük çocuğun kaybı ünvanını alan taçsız,naif,güzel kadın şair Didem..kaç gündür nasıl başlağını bilmediğim bir ac yakıyor yüreğimi kor kor..alıp başımı gidesim var cümlelerimi her sabah göğe savururken şiirlerinde buldum kendimi..her birine sakince başlayıp hüngür hüngür bitirdiğim şiirleri..AH Didem AH!

 

"bıçağın ucundaydı insanların hafızası..insan unutandır ve insan unutulmaya mahkum olandır." malesef ve iyiki deyip susuyorum..

ve nasıl ağır geliyor şu cümleler bir bilseniz(!) ağlıyorum..

"VASİYETİMDİR

DALGINLIĞINIZA GELMEK İSTİYORUM

VE KAYBOLMAK O DALGINLIKTA."

şimdi yine susuyor ve size bırakıyorum onsuz zamanlarda gecenin bu vaktinde ağır soruları..iyi olsun geceniz..ne kadr olabilirse..